Uitvallen naar andere honden

Regelmatig word ik gevraagd om te helpen bij gedragsproblemen waarbij de hond uitvalt naar andere honden. De hond wordt al snel bestempeld als “agressief” of “asociaal”. Niets is echter minder waar. Een hond heeft geen keuzes zoals mensen. Mensen reageren in principe rationeel, honden reageren altijd instinctief. Hij kan niet anders.
Corrigeren of straffen heeft in mijn ogen nooit zin, maar zeker in dit soort situaties niet.

Voordat je überhaupt iets kunt doen zul je eerst grondig moeten onderzoeken waar het probleem vandaan komt, wat is de oorzaak, waarom doet de hond dit?

Allereerst moet worden nagegaan of de hond geen medisch probleem heeft wat van invloed kan zijn op het ongewenste gedrag. Pas als is vastgesteld dat dit niet het geval is, kunnen we verder kijken.

Een uitvallende hond is voor jou niet prettig, maar ook de hond voelt zich ook absoluut niet goed bij dit soort acties. Het levert veel stress en een gevoel van onbehagen op bij de hond. Waarom? De hond is van nature een sociaal dier dat er niet op uit is om “zomaar” gewelddadig te zijn. Er is dus een reden voor zijn gedrag. Hierbij spelen allerlei omstandigheden een belangrijke rol. Een goede algemene socialisatie van de hond is natuurlijk van belang. De meest belangrijke factor is echter de relatie tussen de hond en de persoon die de lijn vasthoudt. De oorzaak van het probleem ligt meestal niet in het gebeuren op straat, maar thuis, in de vertrouwde omgeving van de hond. Kan de hond je daar zien als degene die verantwoordelijk is voor zijn veiligheid? Is dit niet het geval dan vertrekt de hond voor de wandeling al met een gevoel van onveiligheid. Er is niet iemand die hij voor 100% kan vertrouwen en die hem zal beschermen bij eventueel dreigend gevaar. Met andere woorden, de hond zal het zelf moeten oplossen. In mijn praktijk is dit, gecombineerd met een gebrekkige communicatie tussen eigenaar en hond, tot nu toe de meest voorkomende oorzaak bij uitvallende honden. Het is dus van groot belang dat de eigenaar leert om zijn hond dat veilige en beschermde gevoel te laten ervaren. In hondentaal wel te verstaan.
Professionele begeleiding is in zo’n geval absoluut noodzakelijk. Top Hondenopvoeding kan je helpen om met de juiste aanpak de relatie tussen jou en jouw hond te verstevigen. Er ontstaat een vertrouwensband waardoor het uitvallen van de hond tot het verleden zal gaan behoren. De wandelingen worden zo voor de jou en de hond weer iets om van te genieten!

Angst agressie

Als een hond zich door iets of iemand bedreigd voelt, zal zijn eerste en meest veilige reactie zijn om weg te lopen van de bedreiging. Als het voor de hond niet mogelijk is om voldoende afstand te creëren tussen hemzelf en de dreiging, dan rest hem alleen nog maar overgave, in de hoop dat de bedreiging weggaat, of vechten. Afhankelijk van de situatie zal een angstige hond dus kiezen voor vluchten, onderwerpen of vechten.

De meest belangrijke oorzaken van agressief gedrag zijn angst en onzekerheid. Als de hond angstig en onzeker is en in een situatie terecht komt waarin hij ook niet geleerd heeft hoe hij hier mee om moet gaan, dan krijg je meestal een heftige reactie. Dit wordt regelmatig nog verergerd door eigenaren die hun hond in dergelijke situaties gaan bestraffen of corrigeren. Het gebrek aan de juiste opvoeding en socialisatie bij de hond is een andere belangrijke oorzaak van agressie. Een hond met zo’n achtergrond zal het doorgaans moeilijk vinden om met nieuwe dingen in zijn omgeving om te gaan, zoals andere honden, dieren, mensen, voorwerpen en geluiden.

Hoe kun je angst agressie bij een hond herkennen?

  • zich terugtrekken en angst signalen tonen, zoals in elkaar duiken, aan de lippen likken en de tanden laten zien
  • als de hond in een hoek is gedreven en nergens heen kan zal hij grommen, uitvallen, “happen” of bijten in een poging de bedreiging te verdrijven
  • honden met angst agressie kunnen zich terugtrekken als iemand hen benadert, maar ze kunnen zich omdraaien en licht naar de persoon bijten als deze wegloopt
  • angstige honden bijten vaak snel en oppervlakkig, meer met de bedoeling om af te schrikken dan om letsel toe te brengen
  • overdreven heftige reacties op “normale” situaties, schrikachtig voor geluiden, onverwachte bewegingen e.d.

Wat kun je aan angst agressie doen?

Het is belangrijk om te weten dat er geen “genezing” bestaat voor angst agressie. Gedrag kan zowel bij honden als mensen nooit worden gegarandeerd, omdat er gewoon teveel externe factoren zijn die gedrag, stemming en emotie kunnen beïnvloeden. Net als mensen kunnen ook honden simpelweg een slechte dag hebben!

Er zijn echter heel veel dingen die je kunt doen om het probleem op de juiste manier aan te pakken en voor je hond een omgeving te creëren waar hij zich veilig voelt en in harmonie kan leven.

De aanpak volgens Top Hondenopvoeding.

Omdat angst vaak voortkomt uit onzekerheid is het belangrijk om

  • de hond te laten zien dat jij de belangrijke beslissingen neemt, waardoor je jouw verantwoordelijkheid voor de groep waarin hij leeft bevestigt. We noemen dit een sociale status. Dit heeft niets te maken met “de baas”, roedelleider of alfa zijn. Je bent uitsluitend verantwoordelijk voor zijn veiligheid en gezondheid (welzijn).
  • er voor te zorgen dat je de hond gaat begrijpen en dat hij jou ook kan begrijpen (wederzijdse communicatie).
  • te zorgen voor een duidelijke structuur in huis. Maak zijn omgeving zo voorspelbaar mogelijk door de dingen steeds op dezelfde manier te doen.
  • de hond in alles het initiatief te geven. Wil hij kennismaken met een persoon of andere hond? Wil hij een vreemd voorwerp onderzoeken? Laat hem dat doen. Maar nog belangrijker is het om hem niet te dwingen als hij niet zou willen. Geef hem de keuze om weg te gaan als hij dat zou willen. Het zal zijn zelfvertrouwen versterken.
  • hem te leren dat hij die keuze ook heeft als hij buiten aan de lijn is. Een riem is geen werktuig, maar slechts een hulpmiddel om te voorkomen dat de hond zich onverwachts in een onveilige situatie wil begeven, zoals bijvoorbeeld een drukke straat oversteken.
  • de hond op zijn manier en in zijn tempo aan zijn omgeving te laten wennen. Geef hem de tijd om ergens uitgebreid te snuffelen of naar die vreemde hond in de verte te kijken. Laat de hond vooral hond zijn (basisbehoeftes).
  • de hond niet te straffen of te corrigeren. Het zal hem nog onzekerder maken. Haal hem eerst uit de voor hem bedreigende situatie en denk na waarom de hond dit gedrag vertoonde. Ga vervolgens na hoe je dit voortaan kunt voorkomen of veranderen.

De aanpak van onzeker en angstig gedrag vraagt professionele begeleiding, omdat iedere hond en iedere situatie nu eenmaal anders is. Het is ten zeerste af te raden om te gaan experimenteren met goedbedoelde adviezen van andere hondenbezitters, omdat het risico op escalatie te groot is.

Wil je meer weten over dit onderwerp of wil je een professioneel advies? Neem dan even contact met ons op via info@tophondenopvoeding.be of via het contactformulier op onze website www.tophondenopvoeding.com/contact.

 

 

 

 

 

 

 

 

Een hond aaien is niet zo vanzelfsprekend

Als je een hond wil aaien, of het nu je eigen hond is of een hond die je net hebt ontmoet, vraag het dan eerst. Vragen aan de eigenaar is belangrijk, maar nog belangrijker is het om aan de hond te vragen of hij of zij aangeraakt wil worden en vervolgens het antwoord dat je krijgt te respecteren.

Hoe vraag je een hond of hij geaaid/aangeraakt wil worden?

Honden gebruiken geen gesproken woorden, dus kunnen ze je ook niet met woorden aangeven wat ze willen. Honden hebben hun eigen gecompliceerde en genuanceerde taal. We moeten naar hun lichaamstaal kijken om te begrijpen of ze aangeraakt willen worden of niet. 

Ga gehurkt zitten met je lichaam zijwaarts naar de hond gericht op een afstand van ongeveer 2-3 meter van de hond. Maak geen oogcontact, maar probeer de hond met rustige woorden te lokken. Als hond dichterbij komt is dat een teken dat hij in jou geïnteresseerd is. Als hij op afstand blijft is dat een teken dat hij op dat moment geen contact met jou wil en dat je hem wat ruimte moet geven. Respecteer dat.

Als de hond je eenmaal benadert, doe dan nog niks maar laat de hond eerst aan je snuffelen. Dat is zijn manier van kennismaken. De hond komt namelijk in eerste instantie niet naar je toe om geaaid te worden, alleen om kennis te maken. Geef hem daar ook de tijd voor.

Daarna kun je de hond 1-2 seconden (!) rustig op de borst aaien. Wacht vervolgens even om te kijken wat hij doet. Vindt hij het wel prettig? Als de hond nog dichterbij komt, tegen je aan leunt, zachtjes tegen je hand aanduwt of op een andere manier (sociaal) contact zoekt, vertelt hij je dat hij het prettig vindt om door jou aangeraakt te worden en vraagt hij om meer. Ga dan rustig weer verder met aaien, geef hem wat hij vraagt. Als hij verstijft, wegkijkt, wegloopt of geen andere sociale lichaamstaal laat zien, stop dan met de hond aan te raken. Je hebt op dat moment niet zijn instemming om hem aan te blijven raken. Als de hond waarschuwingssignalen laat zien, zoals grommen, snauwen, uitvallen, stop dan onmiddellijk met de aanraking(en) en geef hem wat ruimte. 

Telkens als je de hond aait, stop dan regelmatig en kijk naar zijn lichaamstaal om te zien of hij wil dat je doorgaat. Als je de hond op een andere plaats van zijn lichaam aait, stop dan ook na een paar seconden en kijk of hij het nog steeds prettig vindt.

Veel honden hebben specifieke voorkeuren waar ze het liefste (of juist niet) willen worden aangeraakt. Kijk dus steeds naar zijn lichaamstaal of je hem op de juiste plaats aait of kriebelt.  

Als iemand anders je hond aait, vraag hem of haar dan om hetzelfde te doen. Kijk goed naar de lichaamstaal van je hond en corrigeer deze persoon als je merkt dat je hond de aanraking niet (meer) prettig vindt. 

Kijk ook goed of je hond het wel prettig vind als je hem bijvoorbeeld zelf wilt omhelzen of knuffelen. Let op zijn lichaamstaal. Wegkijken, aan de bek likken en de ogen dichtknijpen zijn tekenen die er op kunnen wijzen dat je hond het niet echt fijn vindt. Zorg er dan voor dat hij de ruimte krijgt die hij van je vraagt en stop gewoon met wat je aan het doen bent. 

Ouders kunnen hun kinderen ook leren om op deze wijze met honden (ook hun eigen hond!) om te gaan. Breng ze respect bij voor de hond. De hond zal jouw respect ook met respect beantwoorden. Laat een hond ook ALTIJD op de hiervoor genoemde wijze naar een kind toe komen (niet het kind naar de hond laten gaan) en respecteer de reactie van de hond. Dat voorkomt veel bijtincidenten. 

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op via de website.

Ook voor speciale oefensessies voor kinderen.

 

 

Communiceer met je hond, leer zijn taal.

Je hond begrijpen is een belangrijk onderdeel van je relatie met je hond. Het kan je helpen om het onderscheid te leren herkennen tussen wat hij nodig heeft en wat hij wil. Het kan je helpen om te weten hoe hij waarschijnlijk zal reageren in bepaalde situaties en hij kan je laten weten waar hij wel en niet mee om kan gaan. Door hem beter te leren begrijpen zijn jij en degenen die bij jou in de buurt zijn veel veiliger omdat je in staat bent op tijd en op de juiste manier te reageren, bijvoorbeeld tijdens een ontmoeting met andere honden. Je leert ook de andere honden beter te begrijpen. Hondentaal is immers universeel.

Hoewel veel mensen het wel herkennen als hun hond opgewonden of angstig is, komt het vaak voor dat men pas begint te “luisteren” naar de hond als hij gaat grommen, blaffen of uitvallen. Tegen de tijd dat de hond dit stadium heeft bereikt is hij al vaak zeer opgewonden en heeft hij ook al veel signalen laten zien. Een hond zal vaak alleen zijn toevlucht nemen tot grommen, blaffen, uitvallen of bijten als die eerdere signalen niet zijn opgemerkt of genegeerd. De eerste keus van de hond om te communiceren is via lichaamstaal. Omdat het zo visueel is, is de boodschap meestal zeer direct. Voor mensen is het echter soms zo subtiel dat we het niet herkennen of helemaal niet opmerken. Mensen gebruiken ook voortdurend lichaamstaal, maar omdat we zo zwaar vertrouwen op de gesproken taal, zijn we veel van ons bewustzijn van lichaamstaal kwijt geraakt. Onze honden gebruiken voortdurend lichaamstaal in de communicatie met ons. Jammer genoeg gaat veel van deze informatie voor ons verloren en wordt het bovendien vaak verkeerd begrepen. De communicatie die wij bij onze hond gebruiken is vaak eenrichtingsverkeer. We praten dan wel tegen hem, maar we zijn ons nauwelijks bewust van wat hij ons probeert te vertellen.

Door de jaren heen hebben honden hun eigen subtiele taal en vaardigheden ontwikkeld, die hen in staat stelt om heel effectief te zijn in uiteenlopende situaties, conflicten te vermijden en hulp te geven in overeenstemming met hun eigen niveau van vaardigheden. Een sociale en stabiele hond zal altijd kiezen om een moeilijke situatie uit de weg te gaan, zolang hij in staat is om dit ook te doen. Vaak wordt hem echter deze mogelijkheid ontnomen door de eigenaar die hem kort aan de riem houdt en dus de hond dwingt om anders te gaan reageren. Een hond zal altijd zijn best doen (aangelijnd of los) om te communiceren met de andere soort, of dat nu een mens, een hond of een ander dier is, om er voor te zorgen dat de situatie op de best mogelijke manier wordt aangepakt en dat is zonder conflicten! Meestal zien we dan ook dat een hond die los loopt zich doorgaans socialer gedraagt dan een aangelijnde hond, omdat hij nu de keus heeft om zelf te reageren.

Om de taal van onze hond beter te kunnen begrijpen, is het belangrijk om je hond (maar ook andere honden) goed te gaan observeren. Kijk met een open blik naar je hond, observeer hoe en wanneer je hond zijn lichaamstaal gebruikt en wat hij hiermee dus wil zeggen. Hij heeft ons veel te vertellen! Een hond is bovendien een uitstekende probleemoplosser waar wij nog veel van kunnen leren. Laat hem zijn hersens gebruiken en geef hem zo de kans om zelf na te denken hoe hij de betreffende situatie kan oplossen.

TIP: Ga eens zonder je hond naar een park of een losloopgebied en ga de honden daar eens observeren. Zo kun je alles rustig bestuderen zonder dat je word afgeleid door je eigen hond.

Alle cursussen en thuisconsulten van Top Hondenopvoeding zijn er op gericht om hond en mens te leren elkaar beter te begrijpen, gebaseerd op wederzijds respect en vertrouwen. Niet commanderen, maar communiceren is de basis voor een goede en juiste verstandhouding met je hond.

 

Is jouw hond bang voor vuurwerk?

De zomerdagen zijn net achter de rug en de herfst en winterperiode breekt alweer aan.
Voor we het weten zitten we weer midden in de feestdagen met Kerstmis en Oud en Nieuwjaar. Het daarbij behorende vuurwerk zorgt ieder jaar weer voor veel stress bij honden en hun eigenaren.

Waardoor ontstaat vuurwerkangst?
De knallen en flitsen prikkelen de zintuigen waarbij de hond deze ook als bedreigend ervaart. Iedere hond wordt geboren met overlevingsvaardigheden en zal deze ook willen gebruiken bij het horen en/of zien van vuurwerk. Instinctief heeft de hond de volgende keuzes, afhankelijk van de omstandigheden:
1) vechten
2) vluchten
3) verstarren
In onze huiselijke omgeving kiest de hond meestal voor een combinatie van vluchten en verstarren door zich bijvoorbeeld ergens te verstoppen en daar vooral te blijven zitten of liggen.
Niet voor niets raken veel honden tijdens Nieuwjaar zoek, omdat ze schrikken van vuurwerk en instinctief op de vlucht slaan. De hond zal dan ook niet snel reageren op je geroep om terug te komen. Wegwezen, verstoppen en daar vooral blijven is wat de hond liever zal doen.

Hoe herken je vuurwerkangst bij je hond?
Je hond kan een of meerdere symptomen vertonen bij angst voor vuurwerk, bijvoorbeeld:
Hijgen, trillen, kwijlen, piepen, janken, gapen.
Ook kun je angst bij je hond herkennen aan verwijde pupillen, een strakke blik en een lage houding.

Voorkomen is beter dan genezen
Je kunt je hond heel goed trainen om aan vuurwerk te wennen.
Begin daar wel op tijd mee. Begin november is een prima tijdstip om hier mee te starten. Je kunt aan de slag gaan met een CD met vuurwerkgeluiden. Laat de hond hier langzaam aan wennen door de CD zacht aan te zetten en een leuk spelletje met hem te doen. Zoekspelletjes zijn hier bij uitstek geschikt voor omdat de hond dan geconcentreerd bezig is en vooral zijn neus gebruikt. Zet het geluid van de CD geleidelijk aan steeds iets harder.

Verdere tips:

1) Geef de hond op de dag zelf niet teveel eten.
2) Laat je hond gerust tegen je aan liggen als hij daar behoefte aan heeft, maar ga hem niet bemoedigend toespreken en/of aaien. Jouw rustige, kalme aanwezigheid is voldoende.
3) Zorg dat de hond een plek heeft in de kamer waar hij zich terug kan trekken als hij dat zou willen. Een bench afgedekt met een deken is hier bij uitstek geschikt voor.
4) Sluit de gordijnen en zet de radio of tv iets harder.
5) Hou deuren gesloten zodat de hond niet naar buiten kan vluchten. Doe de voordeur standaard op slot, zodat deze niet per ongeluk snel kan worden geopend. Hang een briefje aan de binnenkant van de voordeur met daarop: “Let op de hond!”
6) Ga op de dag zelf vroeg met je hond wandelen op een plek waar de kans op vuurwerk minimaal is. Je kunt ook gerust de wandeling een keer overslaan en de hond in de achtertuin zijn behoefte laten doen.
7) Hou rekening met “the day after”. Op Nieuwjaarsdag kan er nog regelmatig en onverwacht vuurwerk worden afgestoken.
8) Wees alert als je met je hond gaat wandelen. Steek je hand eerst door de lus van de lijn en hou deze dan vast. Zo is kans op losrukken minimaal.
9) Als je met zijn tweeën gaat wandelen, maak dan een tweede (langere) lijn aan de hond vast en laat de tweede persoon die vasthouden. Zo heb je dubbele zekerheid.
10) Wees terughoudend met het toedienen van kalmerende medicatie. Het kan vaak het probleem eerder verergeren dan oplossen.

Iedere hond is anders en kan dus ook anders reageren op een bepaalde aanpak van de vuurwerkangst. Het is daarom belangrijk om de juiste aanpak voor jouw hond te kiezen.

Wil je meer informatie over dit onderwerp, wil je weten welke aanpak voor jouw hond het beste werkt, of wil je een afspraak maken voor hulp bij het trainen met vuurwerkangst?
Neem contact op met Top Hondenopvoeding voor een deskundig advies. Uiteraard kun je ook met alle andere vragen over het gedrag van je hond bij ons terecht.

Top Hondenopvoeding is al jaren succesvol met het oplossen van allerlei gedragsproblemen bij honden en werkt vooral bij de mensen thuis, in de vertrouwde leefomgeving van de hond.

Hoe ga je om met dwangmatig gedrag van je hond?

Dwangmatig gedrag (obsessie) en een fanatieke belangstelling voor voorwerpen (fixatie) kan bij honden net zo schadelijk zijn als een verslaving dat is voor mensen. Als we om een hond lachen die heel fanatiek reageert op een speeltje, een bot, weerspiegelingen, schaduwen, een apporteerspelletje of de kat van de buren, dan is dat hetzelfde als lachen om iemand die omvalt omdat hij dronken is. Natuurlijk, zijn gedrag ziet er op dat moment komisch uit, maar in werkelijkheid heeft de hond geen enkele fysieke of psychische controle meer over zichzelf. Ooit zal hij zichzelf of anderen om hem heen serieus kunnen verwonden (denk bijvoorbeeld maar eens aan de hond die jou tijdens het spel omver loopt). Dwangmatig gedrag is voor een hond ook niet meer dan een verslaving. Als we onze hond toestaan om zijn gedrag te laten ontwikkelen tot dwangmatig gedrag en/of verslaving, dan veroordelen we onze hond eigenlijk tot een zeer gefrustreerd en ongelukkig bestaan.

Dwangmatig gedrag van je hond herkennen

Een normale, stabiele hond kan goed met jou, je kinderen en andere honden spelen. Honden in balans kunnen het ene speeltje of spel meer waarderen dan het andere,  maar het blijft een spelletje en geen kwestie van leven of dood. Een geobsedeerde hond zal deze spelletjes heel serieus nemen. Het spel van dit soort honden zal ook een heel andere intensiteit hebben. Als een hond geobsedeerd raakt, zal zijn gezichtsuitdrukking en lichaamstaal duidelijk veranderen. Zijn lichaam zal stijver worden en een bepaalde gloed zal in zijn ogen komen. Zijn pupillen raken gefixeerd en je zult hem niet kunnen afleiden van waar hij mee bezig is. Het lijkt wel of de hond in trance is. Hij is in een toestand gekomen waar geen ruimte is voor ontspanning of plezier in het spel. Obsessie is geen prettige toestand om in te verkeren.

Dwangmatig gedrag van je hond voorkomen

  1. Zorg er voor dat je hond op de juiste manier wordt opgevoed.
  2. Hou de intensiteit van het spel van je hond onder controle.
  3. Stimuleer de geestelijke inspanningen van je hond door middel van zoekspelletjes.

Dwangmatig gedrag dient direct te worden gestopt, maar beter nog, te worden voorkomen. Kennis over je eigen hond is hierbij heel belangrijk. Je zult de fysieke en psychische signalen van je hond, die er op wijzen dat hij in een dwangmatige toestand aan het geraken is, moeten leren herkennen en hier adequaat op reageren.

 

Een nieuwe hond. En nu?

De aanschaf van een nieuwe hond, of het nu een pup of een volwassen hond is, brengt altijd verandering in je dagelijkse leven met zich. Vaak moet de hond zich echter meer aanpassen dan de mens, met alle gevolgen van dien. Plannen en organiseren is dus heel belangrijk vanaf het moment dat je er over denkt om een hond aan te schaffen. Is de hond eenmaal gekozen dan is het goed om je te realiseren wat de overgang naar het nieuwe huis voor de hond betekent. Hoe positief de verandering voor de hond ook is, het zal altijd stressvol voor hem zijn. Dit geldt niet alleen voor een hond die langere tijd in een asiel of andere opvang (bijvoorbeeld in het buitenland) heeft gezeten, maar ook voor de pup die uit de beschermde omgeving van zijn moeder is weggehaald. Begin dus niet de hond te overspoelen met allerlei indrukken, maar geef hem de tijd om aan zijn nieuwe omgeving en vooral ook aan jou (en je eventuele huisgenoten) te wennen. Nodig dus ook niet gelijk iedereen uit om de hond te komen bewonderen, dat kan op een later tijdstip ook nog. Angst en stress hebben veel met elkaar te maken. Een hond met stress is nu eenmaal vatbaarder voor angst. Begin dus niet gelijk van alles met je hond te ondernemen. Lange wandelingen, de dierenarts, naar vrienden, achter ballen aanrennen, naar een winkelstraat of markt, op vakantie, de hondenschool etc. Hoe goed bedoeld het ook is, meestal boeken we de agenda van de hond overvol zonder ons af te vragen wat de hond hier van vind en of hij het wel aan kan. De overgang is voor hem vaak veel te groot. Plan heel zorgvuldig wat je in de eerste weken/maanden met je hond gaat doen en bouw het rustig op. De hond bepaalt het tempo. Werk daarnaast vooral aan vertrouwen en respect tussen jou en je hond. Leer hem begrijpen, maar vooral: leer hoe de hond ook jou kan begrijpen. Met andere woorden, wat is jouw rol, jouw status in de roedel? Een sterke roedelleider zal de hond een veilig gevoel geven, waardoor hij beter zal kunnen functioneren in onze maatschappij. Veel hondenscholen besteden heel veel tijd aan het aanleren van commando’s. Communiceren is echter iets heel anders dan het geven van commando’s. Leer je hond beter kennen door te kijken naar zijn lichaamstaal. Wat vertelt de hond jou? Zoek een deskundige die je niet alleen kan begeleiden bij het begrijpen en het toepassen van de lichaamstaal, maar ook bij het opbouwen van het gewenningsproces van de hond. De hond zal zich zo kunnen ontwikkelen tot een stabiele hond en beter bestand zijn tegen de eisen van jouw leefpatroon. Je zult hierdoor niet alleen een andere kijk op je hond krijgen, maar ook zal de band tussen jullie alleen maar sterker worden.

Vraag op tijd hulp!

In mijn dagelijkse praktijk gebeurt het regelmatig dat er pas professionele hulp wordt ingeroepen als het probleem met de hond al desastreuse vormen heeft aangenomen. Zaken als agressief gedrag naar andere honden en mensen, klachten van buren omdat de hond blaft, onderlinge vechtpartijen tussen honden met ernstige verwondingen, honden met extreme angst voor van alles, zelfs dreigen met huisuitzetting door woningverenigingen vanwege overlast door de hond, het komt nog (te) vaak voor. Meestal vertoont de hond dit gedrag al maanden, soms zelfs jaren. Dat is voor de hond zelf ook geen pretje. Waarom werd er niet eerder actie ondernomen? Waarom laat men het probleem zo ver escaleren? Soms krijg ik reacties dat mensen het “te druk” hebben om aandacht aan de oplossing van het probleem te besteden. Staat het belang en het welzijn van de hond dan nog wel voorop? De natuurlijk leider zorgt voor harmonie en stabiliteit in de roedel door het aanbrengen van regels, grenzen en discipline. Daarnaast is hij of zij verantwoordelijk voor het welzijn van de roedel. Problemen worden door de leider direct opgelost. Het voortbestaan van de roedel staat immers op het spel. De hond is zelf niet in staat om deze verantwoordelijke taak op zich te nemen. Wij mensen zullen dat moeten doen. Vraag dus een professional op tijd om raad. Hij of zij kan je adviseren wat het beste te doen. Geef om je hond en wacht niet tot het probleem echt uit de hand loopt. Neem actie, in het belang van je hond.

Een verhaal uit de praktijk

Ik ben regelmatig in dierenzaken aanwezig om mensen te helpen met problemen met hun hond. Iedereen kan dan op bepaalde tijden binnenlopen voor een gratis advies. Zo ook Bob en Janet met hun hondjes Doerak de Maltezer en Puk de Yorkshire Terriër (vanwege privacy zijn de namen fictief). Bij binnenkomst was al direct duidelijk wat het probleem was. De honden waren zeer nerveus en vielen uit naar andere honden. Ook naar elkaar waren ze nu niet bepaald vriendelijk. Tijdens ons gesprek bleek dat de honden eigenlijk niet in huis konden samenleven. De een werd altijd noodgedwongen in de keuken gezet en de ander in de woonkamer. Kwamen ze bij elkaar dan was het meestal vechten. Ook het buiten wandelen was nu niet bepaald plezierig. Uitvallen naar anderen honden en onderling met elkaar vechten was ook hier eerder regel dan uitzondering. Omdat het probleem toch redelijk complex was spraken we af om een traject gedragstherapie met elkaar te gaan inzetten. In deze periode van 8 weken wordt er dan intensief samengewerkt om het probleem op te lossen. Er werd een afspraak gemaakt voor een eerste gesprek thuis om alle omstandigheden die van invloed kunnen zijn op het gedrag van de honden in kaart te brengen. De voornaamste oorzaak van het probleem was het gebrek aan duidelijke communicatie tussen honden en mensen. Bob en Janet kregen van mij wekelijks allerlei oefeningen en tips via e-mail om de hondentaal te leren. Hierdoor konden zij de honden beter gaan begrijpen en konden zij zelf de honden ook duidelijk maken (in hondentaal) wat er van hen werd verlangd. De samenwerking met Bob en Janet was bijzonder plezierig, vooral omdat zij heel gemotiveerd waren. Ik kreeg veel vragen als ze weer eens een probleempje hadden, maar dat konden we altijd samen weer oplossen. Tijdens mijn 2e bezoek bleek al dat ze enorme vorderingen hadden gemaakt. De vechtpartijen waren al beduidend minder en de honden konden (op enige afstand) bij elkaar zijn. De mooiste beloning die ik kon krijgen volgde een paar weken na mijn 2e bezoek. Een foto van Doerak en Puk die samen in een mandje lagen te slapen. Er heerst weer rust en harmonie in huis bij Bob en Janet en de wandelingen verlopen weer normaal. Alles is mogelijk, met de juiste aanpak en de inzet van de mensen.

Uitvallen naar andere honden

Regelmatig word ik gevraagd om te helpen bij gedragsproblemen waarbij de hond uitvalt naar andere honden. Hierbij dient altijd te worden onderzocht waar het probleem vandaan komt, wat is de oorzaak? De hond wordt al snel bestempeld als “agressief” of “a-sociaal”. Niets is minder waar. Allereerst zal moeten worden onderzocht of de hond geen medisch probleem heeft wat het gedrag zou kunnen veroorzaken. Als dat niet het geval is kunnen we verder kijken. Het is bovendien van belang om te weten dat een hond geen keuze heeft zoals mensen. Mensen reageren in principe rationeel, honden reageren altijd instinctief. Hij kan niet anders. Een uitvallende hond is voor de eigenaar niet prettig, maar ook de hond voelt zich ook absoluut niet goed bij dit soort acties. Het levert veel stress en een gevoel van onbehagen op bij de hond. Waarom? De hond is van nature een sociaal dier dat er niet op uit is om “zomaar” gewelddadig te zijn. Er is dus een reden voor zijn gedrag. Hierbij spelen allerlei omstandigheden een belangrijke rol. Een goede algemene socialisatie van de hond is natuurlijk van belang. De meest belangrijke factor is echter de relatie tussen de hond en de persoon die de lijn vasthoudt. De oorzaak van het probleem ligt meestal niet in het gebeuren op straat, maar thuis, in de vertrouwde omgeving van de hond. Kan de hond je daar als zijn leider zien? Leiderschap betekent namelijk ook zorgen voor de veiligheid van de roedel. Is dit niet het geval dan vertrekt de hond voor de wandeling al met een gevoel van onveiligheid. Er is geen sterke leider die hij kan vertrouwen en die hem zal beschermen bij eventueel dreigend gevaar. Met andere woorden, de hond zal het zelf moeten oplossen. In mijn praktijk is dit, gecombineerd met een gebrekkige communicatie tussen eigenaar en hond, tot nu toe de meest voorkomende oorzaak bij uitvallende honden. Het is dus van groot belang dat de eigenaar leert om zijn hond dat veilige en beschermde gevoel te laten ervaren. In hondentaal wel te verstaan.

Professionele begeleiding is in zo’n geval absoluut noodzakelijk. Met de juiste aanpak wordt de relatie tussen hond en eigenaar verstevigd. Er ontstaat een vertrouwensband waardoor de uitvallen van de hond tot het verleden zullen gaan behoren. De wandelingen worden zo voor de eigenaar en de hond weer iets om van te genieten!